Wandelen door Westerwolde met verslaggever Caspar Janssen! Verslag 106

zaterdag 18 november 2017

Wandelen door Westerwolde met verslaggever Caspar Janssen! Verslag 106

Casper loopt

De Volkskrant-verslaggever Caspar Janssen, a.k.a. Casper Loopt, is begin mei 2017 begonnen aan zijn wandeltocht door heel Nederland. In één jaar wil hij de twaalf provincies van Nederland al wandelend doorkruizen. Elke maand doet Casper een andere provincie aan. Dagelijks schrijft hij een verslag waarin hij de lezer op de hoogte houdt van wat hij ziet en meemaakt.

Casper heeft samen met Jan Loots vier dagen door Westerwolde gewandeld. Loots heeft hem kennis laten maken met onze regio. In een viertal verslagen schrijft Casper onder andere over de Ruiten Aa, het Eemsdal, de bossen van Ter Apel en de boerderijen in Smeerling.

‘Nu al vind ik dit gebied, diep weggestopt tegen de Duits grens aan, het best bewaarde geheim van Nederland.’

Benieuwd wat Caspar Loopt over Westerwolde schrijft? Lees onderstaand het wandelverslag no. 106!

Ter Apel

In de bossen van Ter Apel, een namiddagwandeling met steeds de Ruiten Aa in de buurt. Ik verbaas me over een mountainbikeroute die juist door de mooiste stukjes loopt, en verder is het leuk dat groepjes staartmezen van boom tot boom vliegen, en herken ik toch maar mooi een zwarte mees. Dan begint het te schemeren en wordt het stiller in het bos. Al zit ik tegen Drenthe aan, ik ben nog niet klaar in Groningen, Ter Apel is een vooruitgeschoven post, ik ben weer eens iets te ambitieus geweest in de planning.

Vijf maanden ben ik nu onderweg, en ik moet vaststellen dat een belangrijk voornemen is mislukt: langzamer leven. Ik schiet weliswaar niet echt op, maar het gevoel van haast heeft me geen moment verlaten. Noch het idee dat ik nog zo veel mis, en aan zo veel voorbij loop zonder het goed te zien of te begrijpen.

Vaak moest ik in de afgelopen maanden denken aan een van mijn favoriete boeken, Bouvard en Pécuchet, van Gustave Flaubert. Een onvoltooid boek over twee eenzame mannen die vriendschap sluiten en zich toeleggen op het ontdekken van de waarheid. Dat doen ze door het verzamelen en interpreteren van alle wetenschappelijke kennis die er bestaat. Hoe groter de verzameling, hoe groter de verwarring, hoe groter de verzameldrift, die weer leidt tot nieuwe verwarring.

Flaubert werkte de laatste zes jaar van zijn leven aan dit boek, en dat hij het boek niet kon afmaken viel perfect samen met de thematiek van het boek, namelijk: de onmogelijkheid om alles te bevatten, en het gekmakende tekortschieten.

Zorgwekkend genoeg dacht ik de afgelopen weken ook vaak aan een ander favoriet boek: Oblomov. En nu, in de bossen van Ter Apel, overvalt me opeens een grote vermoeidheid. Misschien is het omdat ik oud land heb bereikt.

Goed. Een ingewikkelde manier om te schrijven dat ik twee weken vakantie neem van het lopen. Om vervolgens met frisse moed de aanpak te veranderen. Niet meer streven naar volledigheid of een strikt aaneengesloten route, maar alleen nog, binnen de gegeven tijd, de in mijn ogen interessante, veelzeggende plekken bezoeken.

Deel deze pagina