Molens in Westerwolde

Molens in Westerwolde, Groningen

In Westerwolde zijn nog een aantal molens te vinden. Alle molens hebben minimaal een vrijwillige molenaar die de molen nog regelmatig laat draaien of er mee werkt. Wilt u een van de molens bezichtigen? Wanneer de molens geopend zijn kunt u vinden op de website van Molenwerkgroep Oost-Groningen.

Vestingsmolen - Bourtange

Ooit beschikte Bourtange over een standerd koren- en pelmolen. Deze kleine houten windmolen stond op het Molenbastion, maar verloor met het vertrek van de soldaten zijn functie. De molen werd in 1832 verkocht en verplaatst naar het gehucht Ter Haar, waar hij nog steeds te bewonderen is. Sinds 1980 staat een nauwkeurige kopie van deze vroeg-zeventiende-eeuwse molen op de gereconstrueerde wal in Bourtange, waarmee de vesting ‘zijn’ molen terug heeft. Het origineel is het enige overgebleven exemplaar in Noord-Nederland.

Molen de Korenbloem - Vriescheloo

De Korenbloem is een korenmolen in Vriescheloo in het oosten van de provincie Groningen.
De molen stond aanvankelijk als oliemolen in Scheemda, maar werd in 1895 opgebouwd in Vriescheloo als korenmolen. De molen bleef tot na de Tweede Wereldoorlog in gebruik, maar na het plaatsen van een elektromotor werd de molen steeds meer verwaarloosd. In 1973 liet de nieuwe eigenaar, de gemeente Bellingwedde, een uitvoerige restauratie uitvoeren. Sindsdien is de molen ieder weekend op vrijwillige basis in bedrijf. De molenaar heeft naast de molen een pension gevestigd.
 

Veldkamps Molen - Bellingwolde

Veldkamp's Meuln is een ronde stenen korenmolen in Bellingwolde in het oosten van de provincie Groningen.
De molen werd in 1855 als koren- en pelmolen gebouwd. De molen was jarenlang in bezit van de familie Veldkamp, hetgeen de naam van de molen verklaard. Tegenwoordig is de molen eigendom van de gemeente Bellingwedde. De molen werd in de anderhalve eeuw van zijn bestaan regelmatig beschadigd door storm, namelijk in 1895, 1972 en 1976. De molen werd enkele malen gerestaureerd, voor het laatst in 2002. Sindsdien wordt de molen regelmatig door een vrijwillig molenaar in bedrijf gesteld. Het pelwerk is grotendeels verdwenen, de molen bezit op het moment nog twee koppels maalstenen.
 

Molen Ter Haar - Ter Apel

De standerdmolen in Ter Haar bij Ter Apel is de enige originele standerdmolen in de provincie Groningen.
De molen werd naar alle waarschijnlijkheid rond 1619 in Bourtange gebouwd en werd aldaar in 1831 afgebroken om in 1832 in Ter Haar weer te worden opgebouwd voor Frederik Maarsingh. In de loop der jaren is de molen regelmatig gerestaureerd. De laatste grote restauratie vond in 1986 plaats. Hierbij werden veel onderdelen vernieuwd, maar werd de molen wel weer als koren- en pelmolen maalvaardig gemaakt.
 

Korenmolen Nieman’s Meuln - Veelerveen

Wie Veelerveen aan de noordkant binnenrijdt, wordt aangenaam verrast met de aanblik van een korenmolen, die de naam Nieman’s Meuln draagt. De molen stond aanvankelijk als poldermolen in de buurt van Midwolda. In 1916 werd de molen als korenmolen met stelling herbouwd. De molen is decennia lang eigendom geweest van de familie Nieman, hetgeen de naam van de molen verklaart. Nog steeds woont een telg uit dit molenaarsgeslacht naast de molen. De molen geldt als een van de kleinste korenmolens van Nederland.

De Spinnenkop - Wedderveer

De spinnenkop in Wedderveer is een kleine houtzaagmolen aan de weg van Blijham naar Wedde in de provincie Groningen.
Het molentje werd in 1938 gebouwd en is daarmee de laatste om economische redenen gebouwde molen in de provincie Groningen. Het ontwerp voor de molen kwam van molenmaker-architect Luitje Wiertsema die de molen samen met de eerste eigenaar E.J. Feunekes bouwde. Het molentje kreeg buiten de molen een snelzaagraam, op windkracht aangedreven. Verder werd de molen uitgerust met zelfzwichting en zelfkruiing. De spinnenkopmolen op een bakstenen schuur met stelling was slechts enkele jaren in gebruik en in de jaren tachtig van de twintigste eeuw was er slechts een troosteloze ruïne over. De huidige particuliere eigenaar liet de molen in 1997 restaureren en laat het molentje, dat tegenwoordig uitgerust is met een lintzaag, regelmatig draaien. De molen ondervindt veel hinder van de bomen in de directe omgeving, maar is wel degelijk een markante blikvanger aan de westzijde van de Westerwoldse Aa.